امروز بعد کلاسم یه فیلمی دیدم به اسم The fault In Our Stars.

قبلنا کتابشو خونده بودم.

کتابش خیلی قشنگ بود.

فیلمشم اندازه کتابش زیبا بود.

زیبا بود!

هرکی این فیلمو دیده میگه باهاش گریه کردم. سهبار، چهار بار...

من فکر نمیکردم گریه کنم، اما تقریبا از دقیقه سی تا آخر فیلم که تقریبا دقیقه 135 بود گریه کردم!

گریه کردم!!!

فیلمش زیباست...

باید دید...

مدتیه به مرگ فکر میکنم...

به اینکه چقدر میتونه عجیب باشه، چقدر میتونه ترسناک باشه... 

به این فکر میکنم که در اوج دلبستگی به اطرافیانم، اتاقم، لپ تاپم، وب سایتهای مورد علاقم، خانوادم، که حتی نمیدونم یه صدم ثانیه زندگی رو بدون اعضای خونوادم تصور کنم، دوستام، حس میکنم چطور میتونم همه اینا رو بذارم و برم؟

برام سخته!

سخته!

ولی با دیدن این فیلم کمی آروم شدم!

آروم شدم!

حداقل میتونم زندگی رو بهتر ادامه بدم!!

:)

دنیا قشنگه!

و سهم هرکس متفاوته ازین دنیا!!

نمیدونم چرا!

این فیلمو ببینین!


منبع : بیرون دروازه بهشت |درباره The Fault In Our Stars
برچسب ها : میکنم ,گریه کردم ,چقدر میتونه